مادری که "صیاد" عشق تربیت کرد

وزیر بهداشـت که باشی، هر روز هم خبرهای خوب می‌شـنوی و هم خبرهای بد. گاهی لبخند بر لبت می‌نشیند و گاهی غم بر دلت. دیروز هم خبردار شـدم سرکار خانم «شهربانو شجاع» مادر گران‌قدر شـهید صیاد شـیرازی به دلیل ایست قلبی در بیمارستان بستری شده‌ و متأسفانه به کما رفته‌اند.

شنیدن این خبر مرا به سال‌های دفاع مقدس برد و آشنایی با زنده یاد علی صـیاد شـیرازی؛ فرماندهی شـجاع کـه در یکی از حسـاس‌ترین بزنگاه‌های تاریخی این کشور، نقشی مهم در سرنوشت ملتی بزرگ ایفا کرد.  

چند روز پیش در گفت‌وگویی با پایگاه خبری «جماران» در مورد نقش امام خمینی در ایجاد یک حرکت عظیم با پشتیبانی مردمی، گفتم: آن چیزی که باعث شد مردم جذب امام شوند، اخلاص و راستگویی ایشان، پرهیز از سیاست بازی و بی توجهی به مال دنیا و قدرت بود.

این خصلت‌ها در وجود پیرو صادق امام، شهید سپهبد علی صیاد شیرازی هم به چشم می‌خورد. شاید امروز کمتر کسی بداند آن بزرگمرد طی سال‌ها حضور در جبهه‌های جنگ تحمیلی با 70 درصد جانبازی به زندگی ادامه می‌داد.

دلاور مردی که از سیاست و سیاست بازی به معنای امروزینش دوری می‌کرد و به همین دلیل هیچ‌گاه وارد گروه‌ها و جریان‌های سیاسی نشد.

بارها گفته‌ام که اگر جمهوری اسلامی مؤلفه‌ای به نام "اخلاق" نداشته باشد، هیچ برتری نسبت به سایر نظام‌های سیاسی ندارد و شهید صیاد شیرازی این گفته را در عمل ثابت کرد. او نه تنها رزمنده‌ای اخلاق‌مدار و مردم‌دار بود که این خصلت را در وجوه مختلف زندگی جاری و ساری ساخت و همین مسلک و مرام باعث شد که نامش در تاریخ این سرزمین ماندگار شود.

یاد آن شهید والامقام را گرامی داشته برای مادری که "صیاد" عشق و معرفت تربیت کرد، آرزوی سلامتی می‌کنم.