ایران، قدرت برتر علمی منطقه

در مورد سفر به لبنان و سوریه و دیدارهای انجام گرفته، خبرها بسیار بود اما لازم می‌دانم به چند نکته در مورد علت اصلی سفر اشاره کنم.
نخست آن که در این سفر تعدادی از مدیران شرکت‌های دارویی و تجهیزات پزشکی، مسئولان وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی را همراهی می کردند؛ علت هم آن بود که با توجه به توانمندی‌های ایران در حوزه دارو و تجهیزات، باید بتوانیم سهم قابل قبولی از بازار کشورهای مختلف را، به ویژه آن ها که دوست ما هستند، به دست آوریم.
در حال حاضر، لبنان بیش از یک میلیارد دلار واردات دارو دارد اما حتی یک قلم داروی ایرانی در فهرست خریداری آنها نیست؛ هر چند که پیچیدگی‌های سیاسی حاکم بر آن کشور در این موضوع سهیم است. سوریه هم شرایط مشابهی دارد و باید در بازار این کشور ـ با تمام مشکلاتش ـ حضور جدی‌تری داشته باشیم. پس هدف اول ما پیدا کردن شرکای تجاری مناسب بود که خوشبختانه پس از جلسات با فعالان بخش خصوصی در حوزه دارو و تجهیزات پزشکی، کارشناسان، نتایج دیدارها را مثبت ارزیابی کردند.
هدف دوم اما گسترش روابط  علمی بین مراکز دانشگاهی خودمان و دانشگاه‌های دمشق و بیروت بود؛ در این حوزه نیز فرصت‌های زیادی برای هردو طرف وجود دارد که باید از آن‌ها استفاده کرد.
نکته دیگر آن که مردم سوریه و لبنان و بخشی از مردم منطقه که بیننده برنامه‌های تلویزیون و خواننده رسانه‌ها هستند باید باور کنند که پیشرفت ایران فقط به حوزه نظامی محدود نمی‌شود؛ آنها می‌دانند که ایران توان دفاعی قدرتمندی دارد و پیشرفت‌های فراوانی در این حوزه داشته، اما وقتی کسب رتبه اول علمی جمهوری اسلامی ایران در منطقه و مقام شانزدهم ما در جهان را می‌شنیدند، بسیار شگفت زده می‌شدند. پیشرفت‌های ما در صنعت دارو و فناوری تجهیزات پزشکی و همچنین تربیت نیروی انسانی متخصص به واقع برای‌شان باور کردنی نبود؛ این که بیش از 90 درصد مردم ایران تحت پوشش بیمه قرار گرفته‌اند؛ بیش از دو دهه است که اعزام بیمار به خارج از کشور نداریم و اکنون در بخش بستری بیمارستان‌های دولتی هزینه‌ها به شدت کاهش داشته برای‌شان غیر قابل تصور بود.
حتی نخست وزیر لبنان از شنیدن آمار مقالات علمی محققان ایرانی و این که توانسته‌ایم تا این حد موفقیت کسب کنیم، تعجب زده شد. به واقع حق هم داشتند، چرا که در شرایط سخت تحریم، هر یک از این موارد نشان از توان علمی فوق‌العاده کشور و عزم جزم مردم و مسئولان برای پیشرفت دارد؛ آن هم در جهانی که نیروی انسانی متخصص و متعهد، بزرگ‌ترین سرمایه برای دست‌یابی به توسعه پایدار است.

 



رضا تواناپور نوشته :
سلام. خدا قوت من نه دانشجوی پزشکی ام،نه پیرا پزشکی. نه بیمارم،نه خدا رو شکر بیمار. فقط خواستم هر طور شده ازتون تشکر کنم و بهتون بگم خدا قوت.بخاطر همه زحمتای که میکشید.کاش همه مسئولین مث شما بودن.دستون رو میبوسم. در پناه حق
پاییز نوشته :
سلام و خسته نباشید....مطلب دکتر شریعتی رو که خوندم کلی دلم گرفت.....دوتا گله از شما دارم جسارتا عرض میکنم....مثل همیشه از شما که ادامه دهنده و عمل کننده به افکار و روحیات دکتر شریعتی هستید میخوام...جوانانی مثل ما رو بی نصیب از گفته ها نصایح و نوشته هاتون نذارین...راهنمای ما باشید...معلم ما باشید..کاش بدونید چقدر به وجود شخصیت هایی مثل شما نیاز داریم..از خدا میخوام میون این همه کار و مشغله و مسئولیت های سنگین وزارت..توان ویژه ایی به شما عطا کنه تا با نوشته ها تون راهنمای ما باشین...حق یارتون باشه.
رضا بلادی نوشته :
انصافا باید قدر سرمایه های انسانی را دانست و به گونه ای رفتار نشود که آنها دلسرد شوند یا خدای نکرده راه مهاجرت در پیش بگیرند. همانطور که اشاره کردید آنها سرمایه های ملی کشور هستند. کسانی که در دوره های سخت تحریم توانستند در مجامع علمی نام ایران را بلند آوازه کنند.
شهین جان نثاری نوشته :
آقای دکتر منم نمیدونستم که ایران تو منطقه مقام اول رو داره از لحاظ مقالات علمی. واقعا باعث افتخاره.